De meest gestelde vraag in mijn postvak gaat over een wapen dat aan alle eisen voldoet en toch zacht slaat. Het antwoord is bijna altijd hetzelfde en het is geen truc: op een wapenkaart staan twee soorten getallen, en de meeste spelers lezen er maar een.
Het eerste soort is de eis. Dat is een drempel: haal je hem niet, dan mag je het wapen niet fatsoenlijk hanteren en zie je dat meteen. Haal je hem wel, dan verandert er boven die drempel niets meer. Een eis van zestien is met zestien even goed vervuld als met veertig. Dat is precies waarom hij een eis heet en geen schaal.
Het tweede soort is het profiel: langs welke eigenschap de schade van dit wapen meegroeit, en hoe sterk. Dat is geen drempel maar een helling, en die helling verschilt per wapen enorm. Een zware bijl trekt bijna alles uit kracht. Een dolk trekt weinig uit welke eigenschap dan ook en haalt zijn waarde uit hoe vaak je hem kunt gebruiken. Een staf slaat niet en draagt alleen wat je weet.
Als je die twee door elkaar haalt gebeurt het volgende. Je ziet dat een wapen zestien kracht vraagt, je hebt veertig kracht, en je concludeert dat je er ruim overheen zit en dat het dus hard moet slaan. Maar als het profiel van dat wapen op behendigheid ligt, doet die veertig kracht helemaal niets behalve de eis vervullen. Je draagt het wapen prima en het slaat als een deur.
De Wapenparen op deze site zijn precies daarvoor gebouwd. Zes wapens, zes profielen, en elk paar dat je maakt krijgt meteen een oordeel in plaats van pas aan het eind. Het is geen quiz met een score: er is een indeling waarin geen enkel wapen schade laat liggen, en elke afwijking daarvan kost iets wat de kaart je niet vertelt.
Alle getallen in dit stuk zijn eigen metingen, gemeten in versie 1.10 van het basisspel, zonder uitbreiding.